خرید خانه برای مهاجرین کانادا

شکست روی کاغذ خیلی قابل تحمل‌تر از شکست در عمل است. کسانی که مهاجرت را به عنوان یکی از مسیرهای پیش روی خود می‌بینند بهتر است تا می‌توانند اطلاعات کاملی راجع به مقصد جمع آوری کنند. شاید مقصد، آن ویژگی‌هایی که به دنبالش هستند را نداشته باشد. یکی از مهم‌ترین چیزهایی که باید در مسیر مهاجرت بررسی گردد هزینه مسکن است. آیا تهیه خانه مناسب در تورنتو راحت‌تر از تهران است یا اینکه باید قید خانه خریدن در جایی مثل تورنتو را زد و مادام العمر مستاجر ماند؟

 

یکی از وبلاگ های خوبی که در زمینه مهاجرت سراغ دارم وبلاگ اردلان نقشینه است که در ایران عمران خوانده و در کانادا مشغول کار IT است. در یکی از نوشته‌های این وبلاگ خوانده بودم که خرید خانه در کانادا یا حداقل در کلگری کار خیلی سختی نیست و حتی کار راحتی هم هست. در حدی که شما با یک مقدار پیش پرداخت می‌توانید مبالغی را که قبلاً تحت عنوان اجاره پرداخت می‌کردید را این بار به شکل قسط بانک پرداخت کنید. البته مطلب مال سه سال پیش در تابستان 1393 است. یک بار هم یکی از دوستانم که برادرش ساکن North York تورنتو است از قول برادرش گفته بود که خانه خریدن در کانادا کار خیلی سختی نیست. مشابه این سیگنال های مثبت را از دوستانی در استرالیا و نیوزیلند هم شنیده بودم. فرکانس این‌طور اخبار خوب گاهی اوقات به‌قدری زیاد است که خودشان تبدیل می‌شوند به انگیزه‌هایی برای مهاجرت. مهاجرت برای داشتن خانه‌ای بهتر و بزرگ تر.

 

از طرفی توی دو سه سال اخیر در انجمن‌های اینرنتی به طور مداوم می‌خوانم که قیمت خانه در جاهایی مثل تورنتو به طور مداوم در حال افزایش است. چند روز پیش گزارشی را در Toronto Star خواندم مبنی بر اینکه برای خرید یک خانه detached (ویلایی) در تورنتو به طور متوسط باید یک میلیون دلار بپردازید. برای پرداخت اقساط وام این خانه باید درآمد خانوادگی شما حدود 200K باشد. در حالی که درآمد مهاجران شاغل در IT در این شهر چیزی حدود 70K است. حالا زن و شوهر با هم کار کنند هم باز درآمد یک زوج مهاجر در فیلد IT ممکن است به 150K هم نرسد. این مسأله در سال‌های اول مهاجرت نمود خیلی بیشتری هم دارد. برای خرید آپارتمان هم اوضاع خیلی مناسب‌تر نیست. قیمت متوسط آپارتمان در تورنتو حدود نیم میلیون دلار است و برای پرداخت اقساط وام آن به حدود 90K درآمد سالانه نیاز هست. طبق اطلاعات این گزارش حدود 60 درصد جوانان تورنتو دوست دارند که یک خانه detached داشته باشند ولی فقط 30 درصد چنین امکانی را ممکن است داشته باشند.

 

یک دوست خیلی خوب که ساکن مونترال است هم این اخبار را تأیید می کند. یعنی مشاهدات میدانی نشان می‌دهد که خرید خانه در تورنتو کار هر کسی نیست و درآمد بالایی می خواهد. در واقع برای کسانی که می‌خواهند از صفر شروع کنند کار خیلی سختی است. کسی که می‌خواهد در تورنتو خانه بخرد باید یک خانه ششصد هفتصد میلیونی در ایران داشته باشد که بتواند آن را بفروشد و بابت پیش قسط خرید خانه در تورنتو بدهد. من با خودم فکر می‌کنم که انگیزه زوج جوانی که در ایران خانه ششصد هفتصد میلیون تومانی دارند برای مهاجرت چیست؟

 

به هر حال تورنتو تنها شهر کانادا نیست. هزینه‌های مسکن در خود مونترال خیلی پایین‌تر از تورنتو است. من شنیده‌ام در وینی پگ هم قیمت خانه خیلی پایین‌تر است. در کالگری هم شنیده‌ام قیمت ها خیلی پایین‌تر است.

 

البته بماند که امکان خرید آپارتمان در تهران هم به سادگی امکان‌پذیر نیست. معمولاً نیاز به پس انداز چندین ساله، دلالی در زمان گرانی دلار و طلا، وام های بانکی با بهره کمر کشن و دریافت کمک از خانواده پدری و … دارد.

Comments

  1. senaps

    با سلام…
    من فکر میکنم دلایل بسیار واضحی وجود داره که کسی که خونه ۱۰۰ میلیارد تومنی در تهران داره هم بخواد بره! البته اگر این شخص خودش پولش رو در اورده باشه و پول رو به واسه #ژن‌برتر بهش نداده باشن.
    با این حال، حتی اگر درامد های مناسبی هم وجود نداشته باشه، بازهم دلایل مناسبی برای مهاجرت هست.
    بهتر هستش که اینطوری نگاه کنیم که یه شخصی که در تهران با درامد ماهانه ۳ میلیون تومان، سالانه حدود ۳۵-۴۰ میلیون مشغول به کار هست، احتمالا در کانادا چه درامدی در سال خواهد داشت؟
    سوال بعدی این هست که با این پول در تهران فقط میشه اجاره منزل و خورد و خوراک رو پرداخت کرد و خبری از تفریح و گشت و گذار و مسافرت نیست.
    با درامد مربوطه در کانادا چه کارهایی میتوان کرد.
    ایا نمی‌شه یه خونه با متراژ و ساخت مناسب اجاره کرد و در اون زندگی راحتی داشت؟

    متاسفانه واقعیت این هستش که وقتی به سرگرمی و تفریح و اوقات فراغت نگاه میکنیم، بیرون از ایران حتی اگر سوریه جنگ‌زده و داعش پرور هم باشه باز هم بهتر از ایران هستش!

    1. Post
      Author
      افشار محبی

      چی بگم والا! من اگه صد میلیارد تومان پول داشتم که دردسرهای مهاجرت را به جون نمی خریدم و کارهای خیلی جالبی باهاش انجام می دادم.

      البته هیچ وقت هم از ایران را با سوریه و عراق فعلی عوض نمی کردم!

      ولی خوب تو هم درست می گی. با ماهی سه تومان نمی شه زندگی خیلی مرفهی در تهران داشت.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *