2012/12/12

نمایشگاه الکامپ ۹۱



نمایشگاه الکامپ ۱۳۹۱ در تاریخ ۱۹ الی ۲۲ آذر ماه ۱۳۹۱ در محل دائمی نمایشگاه‌های تهران برگزار شد. نمایشگاه ترکیبی بود از شرکت‌های نرم‌افزاری، نشریات کامپیوتری، شرکت‌های سخت‌افزاری و شبکه‌ای، شرکت‌های موبایلی و SMS، ارائه دهندگان Tabletها و غیره. در بازدید از نمایشگاه نکاتی به ذهن خطور می‌کرد از جمله:


۱- تنها پارک پارک علم و فناوری حاضر در نمایشگاه پارک فناوری پردیس بود. هر چند که اطلاعات غرفه راجع به پارک فناوری چندان جامع و کامل نبود، اما باز جای خوشحالی داشت. ای کاش بقیه پارک‌ها را هم می‌شد در نمایشگاه دید.

۲- حضور بعضی شرکت‌ها پر رنگ تر از آن چیزی بود که می‌شد تصور کرد. از جمله شرکت‌های خدمات SMS و فروشندگان UPS. هر کدام از این دو گروه به مراتب بیشتر از شرکت‌های نرم‌افزاری بودند.

۳- وجود برخی مراکز دولتی مثل مرکز توسعه تجارت الکترونیکی برای علاقمندان فرصت بسیار مناسبی بود تا بتوانند برخی سوالات و ابهامات خود را برطرف کنند.

۴- در حاشیه برخی غرفه‌ها می‌شد شاهد بحث‌های داغ و جالبی راجع به نرم‌افزار، فناوری و تجارت الکترونیک بود. با کمی صبر و حوصله و جستجو می‌شد این مباحثات را ردیابی کرد و Contactهای خوبی ایجاد کرد.

۵- وجود غرفه‌های متعدد از سایت‌های اینترنتی خدماتی و تجاری نشان می‌داد که وضعیت تجارت الکترونیک در ایران آن طور هم که فکر می‌کنیم افتضاح نیست و این طور سایت‌ها آنقدر درآمد دارند که در الکامپ شرکت کنند.

۶- با یک جستجوی هدفمند می‌شد سوژه‌های بسیار مناسبی را پیدا کرد که شاید پیدا کردنشان در بیرون نمایشگاه کار چندان ساده‌ای نباشد. یکی از این سوژه‌ها شرکتی بود که حاضر بود در ایده‌های افراد سرمایه‌گذاری کند. همان چیزی که بعضی کارآفرین‌ها بعضاٌ از عدم وجود این چیزها در ایران شکایت می‌کنند.







2012/12/01

سوء استفاده از خدمات الکترونیک

شاید در هیچ کشوری به اندازه کشور ما به IT، کامپیوتر، اینترنت و خدمات الکترونیک جفا نشده باشد. خود مردم به اندازه کافی به این طور چیزها بی‌اعتماد هستند، دستگاه‌های تبلیغاتی و فرهنگی مدام روی نقاط منفی آن انگشت می‌گذارند، دولت به جای استفاده و توسعه بیشتر آن به تضعیف نظام‌ها و قوانین آن روی آورده و متاسفانه برخی دستگاه‌ها که خود بایستی الگوی استفاده صحیح از دولت الکترونیک و خدمات الکترونیک باشند در حال سوء استفاده و بهره‌برداری از آن تنها به نفع خود و نه نفع عموم از آن هستند.

چند وقت پیش برای ثبت شرکت به اداره ثبت شرکت‌ها مراجعه کرده بودم. یکی از مراحل ثبت شرکت ارسال مشخصات و موضوعات فعالیت شرکت به یک ایمیل خاص بود. مراحل کار به این صورت بود که شما به عنوان متقاضی ثبت شرکت در اولین روز مراجعه به اداره مدارک را تحویل واحد پذیرش می‌دهید. سپس واحد پذیرش به شما می‌گوید مشخصات شرکت و موضوعات فعالیت را به یک ایمیل خاص ارسال کنید و فردا برای ادامه کار مراجعه کنید. شما هم همین کار را کرده و فردای آن روز که تشریف آوردید مسئول پذیرش دریافت ایمیل شما را تایید کرده و به واحد دیگری که کار بررسی موضوعات فعالیت شرکت شما را بر عهده دارد ارجاع داده می‌شوید. در این واحد موضوعات فعالیت شرکت که خودتان ایمیل کرده بودید بر صفحه کامپیوتر کارشناس مربوطه ظاهر گردیده و وی در صورت لزوم با کپی پیست از همانها نامه وزارت ارشاد یا بقیه سازمان‌ها را تهیه می‌کند و به شما می‌دهد.

بله درست حدس زده‌اید! خاصیت این ایمیلی که هیچ وقت جوابی به آن داده نمی‌شود و هیچ استفاده دیگری ندارد این است که مسئول پذیرش موضوعات شرکت را که معمولا در حد ۱۰ خط می‌باشد تایپ نکند. بلکه خودتان به قیمت عقب افتادن یک روزه کار و رفت و برگشت اضافی مربوطه آن را تایپ کرده تا آنها بتوانند با کپی پیست آن هم پرونده شما را کامل کنند و هم نامه‌های مربوطه را آماده کنند. جالب است که اداره ثبت می‌توانست با اضافه کردن یک اپراتور به مجموعه عریض و طویل خودش و دریافت هزینه‌های مربوطه از مراجعین از این رفت و برگشت و تاخیر جلوگیری کرده و در همان روز بقیه کارها را به جریان بیندازد. این طوری استفاده از خدمات الکترونیک، اینترنت و ایمیل در چشم مراجعان ناآشنا تعبیر به ابزار از «سر وا کنی» نمی‌شد. البته باز هم جای شکرش باقیست که اداره ثبت تایپ آن ۱۰ خط را به خود مراجعان سپرده والا ممکن بود بابت آن یک هفته زمان بخواهد.

متاسفانه در ادامه کار متوجه شدم که وزارت ارشاد هم برای صدور مجوز شرکت‌ها از روال مشابهی استفاده می‌کند منتها با سوء استفاده کمتری.