معایب فعالیت طولانی در وب فارسی

خیلی اوقات فعالان در وب فارسی متهم می‌شوند به این که به صورت ایزوله فکر و عمل می‌کنند. به این معنی به دنیای واقعی توجه زیادی نمی‌کنند و فکر می‌کنند دنیا همان چیزی است که در وب وجود دارد. مثلا اگر در فیسبوک و چند تا وبلاگ در رابطه با مخالفت یا موافقت با قانونی یا موضوعی اتفاق نظر پیش آمد آن را به کل جامعه نسبت می‌دهند. از دیگر جنبه‌های این تصورات نادرست که از فعالیت طولانی مدت در وب و اینترنت ناشی می‌شود این است که شخص فکر می‌کند اینترنت منبع اصلی اطلاعات است و هر چیزی که روی اینترنت نیست اصلا وجود ندارد.

 

متاسفانه این اشکالات در دنیای فعالان وب فارسی به طور واقعی وجود دارد و نمی‌شود آن را کتمان کرد. به کسانی که این چنین در دام افتاده‌اند توصیه می‌شود فعالیت‌شان را در حوزه‌های دیگر نیز افزایش دهند. مثلا مجلات عمومی و تخصصی را ورق بزنند، هر از چند گاهی در اتوبوس و مترو بنشینند و در مباحثات مردم عادی کوچه و خیابان وارد شوند، افکارشان را با دنبال کردن آن در فضای واقعی جامعه امتحان کنند، اگر وبلاگ نویس هستند فقط در وبلاگشان ننویسند، گاهی اوقات در مجلات و نشریات مقاله بدهند، در جمع همکاران اظهار عقیده کنند، مخاطبانی در مراکز تجمع شفاهی پیدا کنند و غیره و مهم تر از همه:

 

از کسانی که در اینترنت نیستند راجع به خودشان و افکارشان نظر خواهی کنند.

مجله الکترونیکی آفلاین

از طریق فیسبوک متوجه انتشار مجله‌ای الکترونیکی به نام آفلاین شدم. این مجله توسط تعدادی از علاقمندان کامپیوتر و فناوری نوشته و اداره می‌شود. شماره یازدهم آن که اولین سالگرد آن نیز می‌باشد به تازگی منتشر شده و قابل دریافت است.

در روزگاری که مجله‌های کاغذی هم با دریافت حق اشتراک و چاپ تبلیغات توان ماندگاری ندارند، باید ماندگاری یک سال یک مجله الکترونیکی رایگان را به فال نیک گرفت هر چند که آن مجله در حد و اندازه یک مجله حرفه‌ای چاپی نباشد. مجله آفلاین از بخش‌های مختلفی مثل برنامه‌نویسی، بازی، سخت‌افزار، امنیت و کد باز تشکیل شده است. برای من که تنها یک روز است که با این مجله آشنا شده‌ام و شماره‌های قبلی آن را مطالعه نکرده‌ام سخت است که راجع به آن و گردانندگان تازه نفسش قضاوتی داشته باشم.

اما در حد همین شماره مرداد ۹۲ که تازه منتشر شده باید عرض کنم که:

  •  گرافیک، طراحی و صفحه‌بندی مجله از مهم‌ترین نقاط قوت مجله است.
  • مجله گرایش آشکاری به لینوکس دارد. این را از بخش ویژه کد باز و بخش امنیت آن می‌شود فهمید. لینوکسی بودن آن تا حدی است که همان یکی دو مطلب مربوط به
  • برنامه‌نویسی در ویندوزش هم چندان چنگی به دل نمی‌زنند.
  • در حد همین یک شماره می‌توان سطح مخاطبان را علاقه‌مندان عمومی کامیپوتر در رده دانشجویان کامپیوتر و بالاتر برآورد کرد.
  • بهترین مقاله این شماره از نظر من مقاله بخش ششم سخت‌افزار بود که به چگونگی تعمیر و تعویض chipset اجزای سخت‌افزاری مثل Mainboard و Graphic Card می‌پرداخت.

برای این مجله و دست اندرکارانش صمیمانه آرزوی موفقیت و پایداری می‌کنم.

‫‫رابطه قیمت دلار و IE 6 و دیگر مشکلات

آرزوی همه طراحان و حتی توسعه دهندگان وب این بوده که مجبور نباشند Application ها را با همه نسخه های مروگرها از IE 6 گرفته تا Firefox 22 سازگار کنند. همه دوست دارند Applicationهایشان فقط در کامپیوترهای با سخت‌افزار و نرم‌افزار به روز و اینترنت مناسب اجرا شود. انصافاً هم نوشتن Application طوری که در IE 6 هم خوب نمایش داده شده و اجرا شود در حالی که هیچ support برای آن وجود ندارد و امکانات آن بسیار هم محدود است کار خیلی سختی است. شرکت‌های نرم‌افزار می‌دانند که مشکل فقط در IE 6 نیست. در Applicationهای ویندوزی هم مشکلات مشابهی وجود دارد. کاربرانی وجود دارند که در کامپیوترشان به جز ویندوز ایکس پی هیچ چیزی وجود ندارد. کامپیوترهایی که RAM و امکانات سخت‌افزاری آنها در حد ده سال پیش است.
دو دلیل اصلی عدم به روز رسانی این سیستم‌ها یکی دانش فنی است و دیگر امکانات محدود مالی کاربران است. دانش فنی به این معنی که کاربر توانایی فنی نصب ویندوز بهتر، به روز کردن Browser و غیره را ندارد. به عبارت دیگر بلد نیست یا حوصله ندارد که با مسائل جانبی ارتقای نرم‌افزاری سیستم دست و پنجه نرم کند و از دست زدن به سیستم به شدت پرهیز می‌کند.
خیلی خوب است که بتوان مشکل دانش فنی را برطرف کرد. اما برطرف شدن این مشکل مستلزم گذر زمان، افزایش دانش فنی و خیلی مسائل دیگر است. اما مشکلی که تا پیش از این امید به رفع سریع‌تر آن بود، مشکلات مالی بود. تا پیش از افزایش قیمت دلار می‌شد یک کامپیوتر معمولی را با قیمت ششصد هزار تومان خرید. اما در حال حاضر (تیر ۱۳۹۲) قیمت همان کامپیوتر معمولی سه برابر افزایش داشته و به راحتی به مرز یک میلیون و هشتصد هزار تومان رسیده است. الان خیلی سخت است که کاربران و مشتریان را تشویق کرد که سیستم‌هایشان را ارتقا دهند. بخش قابل توجهی از کاربران تا قبل از افزایش قیمت‌ها در مرز بضاعت مالی برای خرید سیستم‌های به روزتر بودند. اما حالا دیگر توان انجام چنین کاری را ندارند.
خلاصه این که افزایش قیمت دلار نه تنها زندگی برنامه‌نویسان و توسعه دهندگان را به عنوان یک شهروند سخت کرد، بلکه امید آنها به خداحافظی با پشتیبانی سیستم‌های خیلی قدیمی را به یاس تبدیل کرد. حالا حالاها باید سی دی ویندوز ایکس پی را دم دست نگاه داشت.

‫هماهنگ سازی contact listهای مختلف

تصور کنید تعدادی زیادی contact در gmail دارید، گوشی android شما هم دارای contactهای فراوانی است. همچنین روی windows خود از outlook و ایمیلی غیر از جیمیل نیز استفاده می‌کنید که اتفاقاً آن هم دارای تعداد زیادی contact است. همه این contact listها مدام در حال رشد و اضافه شدن هستند و بخش‌های مشترک نیز دارند. جهت سادگی موضوع فعلاً contactهای منابع دیگر را در نظر نمی‌گیریم. در چنین وضعیتی هماهنگ نگه داشتن (sync کردن) contact listهای مختلف با هم کار خیلی سختی است. برخی از مشکلات و نکاتی که در این هماهنگ‌سازی‌ها (sync) وجود دارند عبارت است از:

۱- به contact sync در اندروید اعتماد نکنید! اشتباهات آن خیلی زیاد است. به خصوص وقتی که یک contact را تغییر نام داده یا اصلاح می‌کنید. این تغییر معمولاً در gmail contact اعمال نمی‌شود.

۲- android sync اولویت را به gmail contact می‌دهد نه android contact. بنابراین بهتر است اصلاحات را در gmail contact اعمال کنید و از آنجا sync کنید.

۳- هر چقدر هم که دقت کنید باز هم ممکن است بعضی اطلاعات پاک شوند یا مشکل پیدا کنند. بنابراین هرگز backupهای همیشگی و مداوم را فراموش نکنید.

۴- google contact مکانیزمی دارد برای یکی کردن contactهای تکراری. متاسفانه این مکانیزم چندان هوشمند نیست و بیشتر وقت‌ها خودتان مجبور به انجام دستی آن می‌شوید.

۵- پشتیبان از google contact گرفتن و به خورد outlook دادن کار ساده‌ای است. اما بر عکس آن نه. اولاً که گزینه import/export در یک جای خیلی پرتی از outlook مخفی شده است. ثانیاً تنها فرمت مناسب outlook برای export کردن، فرمت csv است که آن هم یونیکد را پشتیبانی نمی‌کند و اطلاعات فارسی contactها به طور کامل از بین می‌روند. برای رفع مشکل باید با کلک‌های مخصوصی مثل بردن به فرمت اکسل و سپس تبدیل به csv از طریق google docs مشکل آن را برطرف کرد.

۶- اگر تعداد contactهای شما بیشتر از ۱۰۰ تا ۲۰۰ تاست حتماً موقع ذخیره آنها اطلاعات کوچکی راجع به آن contact مشخص کنید. مثلاً شغلش یا شرکتش یا نوع ارتباطش با خودتان را مشخص کنید. در غیر این صورت بعد از مدتی صاحب contactهایی خواهید شد که اصلاً نمی‌دانید کی هستند و در contact list شما چکار می‌کنند.

۷- برای هر contact فقط یک مدخل داشته باشید. داشتن چند مدخل به ازای یک contact مثلا یکی برای شماره تلفن، یکی برای ایمیل، یکی برای… شما را سر در گم می‌کند.

۸- هر contact ی ارزش ورود به contact list شما را ندارد. اگر یک شماره تلفن یا یک شماره موبایل برای شما اهمیت زیادی ندارد یا اگر فکر می‌کنید هیچ نیاز دوباره‌ای به اطلاعات او نخواهید داشت پس بیخودی contact listهای خود را شلوغ نکنید. در gmail به هر کسی که ایمیل بزنید یا از هر کسی که ایمیل دریافت کنید، ایمیل آن شخص خود به خود به فهرست contactهای شما اضافه می‌شود. در Outlook هم دقیقاً همین اتفاق می‌افتد. بنابراین اگر شخص پر ترافیکی هستید خیلی زود contact list تان شلوغ خواهد شد. خوشبختانه در gmail contact آدرس ایمیل‌های جدید با برچسب other contacts مشخص می‌شوند. شما می‌توانید با پرهیز از استفاده از contactهای این گروه، contact list را منظم نگهداری کنید. در عوض هر از چند گاهی به آنها انداخته و آنها که مهم هستند را از این گروه خارج کرده و به گروه اصلی منتقل کنید. همین مکانیزم در outlook هم وجود دارد ولی اسم آن Suggested Contacts است.

۹- برای نام گذاری contactها از یک استاندارد خاص تبعیت کنید. مثلاً همیشه اسم کوچک و اسم فامیل را با هم به کار ببرید. یا مثلاً برای مشاغل یا گروه‌های خاص از پیشوندهای یکسان استفاده کنید. این طوری سازماندهی و حذف موارد تکراری خیلی راحت‌تر می‌شود.

۱۰- مشکلات sync به راحتی برطرف نمی‌شوند اما هر چقدر که از platformها و فناوری‌های یکسان‌تری استفاده کنید مشکلات کمتری خواهید داشت. شاید بد نباشد همه سیستم‌ها را یک دست ویندوزی یا اندرویدی/گوگلی کرد.

۱۱- بهتر است یکی از منابع را به عنوان منبع اصلی در نظر گرفته و بقیه را نسبت به آن sync کنید.

۱۲- برای هر ترکیبی از contact listها سناریوی خاصی از نحوه هماهنگ سازی وجود دارد. یک سناریوی نمونه می‌تواند به شکل زیر باشد

دو ابزار کار با فایل‌های ویدیویی

به عنوان یک کامپیوتری همه (از جمله خود آدم) از آدم انتظار دارند که بعضی کارهای عمومی مثل تبدیل یک فرمت ویدیویی DVD به موبایلی یا ساختن DVD از روی فایل‌های یک دوربین دیجیتال را بلد باشیم. البته این کارها برای کسی که تخصصش ویدیو است کارهای پیش پا افتاده ای است. چون هم ابزارها را می‌شناسد و هم تکنیک‌های کار را بلد است. ناواردها باید تلاش بیشتری کنند.

اگر ابزارهای اصلی که معمولاً خیلی بزرگ و سنگین هستند را بشناسید و داشته باشید که هیچی. اگر مجموعه‌های نرم‌افزاری مثل King و All in One و غیره را دم دست داشته باشید باز هم هیچی. اما اگر این طور نیست باید دست به دامان اینترنت شده و ابزارهای کوچک و اختصاصی مخصوص این کارها را پیدا کنید.

اخیرا برای تبدیل فایل‌های ویدیویی ذخیره شده در یک دوربین دیجیتال Canon به فرمت DVDهای قابل پخش در DVD Playerهای معمولی به ابزاری به اسم DVD Flick برخوردم. این ابزار فقط DVD می‌سازد. امکان رایت مستقیم روی DVD را هم داراست. کارهای من را به خوبی راه انداخته است.

ابزاری هم به نام Free Video to Flash Converter سری Free Studio پیدا کردم که با آن می‌توانم فرمت‌های ویدیویی مختلف را به فلش تبدیل کنم.

فرق وبلاگ نویسی و مقاله نویسی

یکی از آفت‌های وبلاگ نویسی، اشتباه گرفتن آن با مقاله نویسی است. اصولاً مقاله دارای کیفیت بالاتری نسبت به پست وبلاگی است. معمولاً طولانی‌تر است، هدف خاصی را دنبال می‌کند، از ادبیات رسمی‌تری استفاده می‌کند و موضوع آن به جای آن که شخصی و روزمره باشد، در حیطه خاصی از علوم انسانی، علوم مهندسی، علوم پزشکی، فناوری و غیره قرار دارد. وبلاگ‌نویس‌های زیادی وجود دارند که وقتی می‌خواهند یک پست وبلاگی بگذارند ناخودآگاه ذهن‌شان به سمت مقاله‌نویسی منحرف می‌شود و تلاش می‌کنند تا به جای نوشتن یک پست ساده وبلاگی، یک مقاله دقیق و منظم و مرتب بنویسند. اما از آنجا که یک وبلاگ‌نویس همیشه وقت کافی برای نوشتن و تحقیق ندارد یا به موضوع مورد نظرش اشراف کامل ندارد پس در نتیجه بسیاری اوقات از نوشتن منصرف می‌شود و وبلاگش سه ماه به سه ماه هم به روز نمی‌شود.

باور کنید همین که از کار و زندگی روزمره، تجارب معمولی، احساسات و رویدادهای اطرافتان بنویسید خیلی خوب است. مهم ادامه دادن است. لزومی ندارد استانداردهای یک مقاله را در یک پست وبلاگی رعایت کنید. حالا هر از چند گاهی هم که مطلب خوب در حد مقاله نوشتید و منتشر کردید کسی بدش نمی‌آید.