یک آی تی کار خسته

احسان محسن پوریان از وبلاگ «یادداشت‌های وب نگار» که گرداننده یک شرکت IT است و به همین جهت همکار من محسوب می‌شود در نوشته‌ای از خستگی‌هایش و از ناراحتی‌هایش به عنوان یک «آی تی کار» گفته است. اصل مطلب را در وبلاگ خودش بخوانید و خلاصه‌ای از آن را در اینجا ببینید:

دویدن دنبال چاپ فاکتور، حق بیمه قرارداد، آه کشیدن دم اداره بیمه، گرفتن کد اقتصادی قدیم و ثبت نام کد جدید و شناسه ملی، سر درآوردن از قوانین جدید

وقتی مجبوری برای مشتری توضیج دهی که کار ما با کار طراح وب مغازه فتوکپی سرچهارراه متفاوت است

وقتی باید کارشناس ناظر که چندتا اصطلاح فنی رو نصفه فهمیده و برات ژست پروفسوری میگیره رو تحمل کنی و لبخند بزنی

وقتی چک ضمانتت رو نمیدن

وقتی می فهمی که این روزهای آخره آپ بودن سرویس بعد از پنج ساله و باید آخرین بک آپ رو بگیری و دکمه خاموش سرور رو بزنی

وقتی اسناد مطالعاتی پروژه کنسل شده رو لای زونکن ها پیدا میکنی

وقتی پروژه لجن مال میشه. وقتی این باگ لعنتی پیدا نمیشه. وقتی بی دلیل کانکت نمیشه، وقتی دانلود نمیشه، وقتی پینگ یکی در میونه، وقتی سیستم بالا نمیاد، وقتی پابلیش نمیکنه، وقتی درایو رو نمیشناسه، وقتی باید از اول بنویسی، وقتی ساختار جداول تغییر میکنه

وقتی نمیشه بگی این توی قرارداد نبود!

اول خواستم زیر نوشته خودش کامنت بگذارم اما خودم هم خیلی از این دردها را حس کرده‌ام ترجیح دادم در وبلاگ خودم به اون جواب بدم.

جانا سخن از زبان ما می‌گویی!

یکی از ریشه‌های اصلی مشکلات شرکت‌های IT ضعیف بودن بخش خصوصی در ایران است. دیگر بخش‌ها از چاپ و بسته‌بندی بگیر تا کارگاه‌های کوچک و بزرگ تولید قطعات صنعتی هم با مشکلات مشابهی دست و پنجه نرم می‌کنند. خیلی‌ها به علت مقرون به صرفه نبودن تولید و خدمات یا کیفیت کارشان را به شدت پایین آورده‌اند یا تولید را تعطیل و شروع به واردات کرده‌اند.

اگر بخش خصوصی اینقدر ضعیف و ناپخته نبود و اگر آموزش‌های دانشگاهی و آموزش‌های آزاد اینقدر ناکارآمد نبودند می‌شد امور بیمه و مالیات را با «قیمت مناسب» به موسسات مرتبط برون سپاری کرد یا اقلاً این که قوانین اینقدر ساده می‌شدند که برای یک واحد کسب و کار کوچک دست و پا گیر نشوند. شاید حتی متخصصین و کارآفرینان به جای یاد گرفتن دروس بی کاربرد دانشگاهی می‌توانستند حسابداری و مالیات و بیمه یاد بگیرند تا کار خودشان را راه بیندازند.

یکی از کارهایی که می‌شود کرد گسترش شبکه ارتباطی و اشتراک تجارب بین همکاران است. شرکت‌های مشابه ما و شما هم قبلاً این خوان‌ها را گذرانده‌اند. آنها هم تجاربی دارند که اگر با دیگران به اشتراک بگذارند بقیه سختی کمتری متحمل می‌شوند. وقتی که تجارب خودم را با تجارب افرادی مثل شما مقایسه می‌کنم متوجه می‌شوم که بخش زیادی از مسیر ما مشترک است. شاید اگر تجربه‌های قبلی شما را می‌دانستم آنها را دوباره تجربه نمی‌کردم و از راه ساده‌تری به مقصود می‌رسیدم. یا حتی شاید با شما یا یک نفر مثل شما شریک می‌شدم و از مزیتی که شما قبلاً به دست آورده بودید استفاده می‌کردم.

یکی از دوستان همکار چند وقت پیش پیشنهاد داده بود شرکت‌های IT کوچک دور همی بگذارند. مثلاً یک روز در هفته را نهار با هم باشند و از این طریق تجاربشان را در اداره شرکت، جذب نیرو، گرفتن پروژه، پشتیبانی مشتری و غیره با هم به اشتراک بگذارند. از این طریق حتی شاید بشود اشتراک منابع هم انجام داد. مثلاً شما یک نیروی گرافیست دارید که ده درصد وقتش خالی است. آن را می‌توانید به شرکت همکارتان بدهید. یا شما می‌توانید از فضای اداری خالی آنها یا لیست بیمه آنها استفاده کنید. پیشنهاد دوستان این بود که شرکت‌های IT که محصول مشابه دارند در این دور همی ها شرکت نکنند تا نگرانی بابت لو رفتن اطلاعات مشتری‌ها یا اطلاعات محصول به وجود نیاید. چند وقت پیش هم نصر تهران چنین گردهمایی را البته در سطح همه شرکت‌های IT گذاشته بود.

اگر بخواهم رو راست باشم بخشی از مشکل هم به خودمان بر می‌گردد. خود ماه گاهی اوقات در انتخاب روش مدیریت پروژه یا در انتخاب تکنولوژی اشتباه می‌کنیم. از روش‌های سنگین استفاده می‌کنیم یا ابزار نامناسبی را انتخاب می‌کنیم. این طوری هم پروژه بیش از حد طول می‌کشد و هم پشتیبانی آن سخت‌تر می‌شود. گاهی اوقات هم انتظار داریم مشتری زیبایی کد ما را بفهمد در حالی که او از محصول ما انتظار کارایی دارد.

یک مشکل دیگری هم که وجود دارد این است که مشتری‌ها اطلاعات کافی از IT ندارند و به پختگی لازم نرسیده‌ند. بخشی از این ناپختگی را خود ITکارها می‌توانند اصلاح کنند. ما می‌توانیم با برگزاری کارگاه‌ها و انتشار مقاله‌ها باعث بشویم اطلاعات مشتری‌های زیاد بشود و راحت‌تر بتوانند کار طراحی وب یک designer حرفه‌ای را از design مغازه فتوکپی سر چهار راه تشخیص دهند. مشتری‌ها و کارفرماها در تشخیص اعتبار شرکت‌های IT مشکل دارند. برای آنها سخت است که تشخیص دهند فلان شرکت یا شخص این کاره است ولی دیگری نه. شاید لازم باشد روی برند سازی و پارتنرشیپ شرکتی وقت بیشتری صرف کنیم.

آخرین نکته این که اسفند کلاً ماه خستگی است! انشاا.. فروردین با انرژی بیشتری پیش خواهیم رفت.

انتخاب پلتفرم توسعه نرم‌افزار بر اساس وضعیت بازار کار

آیا می‌خواهید یک پروژه نرم‌افزاری انجام دهید؟ آیا می‌خواهید پروژه را به افراد دیگری Outsource کنید؟ آیا می‌خواهید یک تیم برای انجام یک سری پروژه جمع کنید؟ حالا می‌خواهید برای این پروژه یک تکنولوژی و زبان برنامه‌نویسی مناسب انتخاب کنید؟ اگر معیارتان فقط مسائل فنی و امکانات فنی platform مقصد است دسته نگه دارید و یک بار دیگر فکر کنید خصوصاً اگر پروژه مورد نظر بلند مدت یا حیاتی نیست.

فقط مشخصه‌های فنی نیستند که نشان می‌دهند پلتفرم مد نظر مناسب است یا نه. بازار کار هم خیلی مهم است. باید از وجود تعداد کافی و قیمت مناسب developer در بازار و حجم تجارب آن‌ها نیز مطمئن بود. اگر در بررسی‌ها به این نتیجه برسید که Java پلتفرم خیلی بهتری است ولی تعداد برنامه‌نویسان آن یک دهم برنامه‌نویسان PHP و دستمزد آن‌ها دو برابر است چه کار می‌کنید؟ بهتر نیست سراغ پلتفرم‌های رایج‌تری مثل PHP بروید ولی در عوض دستتان در Outsource یا آرایش تیم باز باشد و هزینه نیروی انسانی کمتری هم متحمل شوید؟

پس اگر تا این لحظه با من هم عقیده شده‌اید که بازار کار به اندازه مشخصات فنی مهم است پس پیشنهاد می‌کنم که اصلاً بررسی انتخاب پلتفرم را برعکس انجام دهید. یعنی به جای اینکه ببینید آیا پلتفرم مورد نظر امکانات فنی کافی، انعطاف پذیری مناسب، سرعت پاسخگویی بالا و غیره دارد یا نه، بررسی را از بازار کار آن شروع کنید. ببینید developer برای کدام تکنولوژی بیشتر پیدا می‌شود، هزینه انجام پروژه یا استخدام در کدام گروه‌ها کمتر یا بیشتر است و قس علی هذا. بررسی بر عکس جنبه فنی کمتری داشته و نسبتاً راحت‌تر است.

در بررسی برعکس، مراجعه به بازارهای انجام پروژه و آگهی‌های استخدام و بررسی معیارها و دستمزدها نکته کلیدی مسأله است. برنامه‌نویس‌های contractor یا به قولی freelancerها را از جاهای مختلفی می‌شود پیدا کرد. بسیاری از آن‌ها وب‌سایت و وبلاگ دارند یا در سایت‌هایی مثل پونیشا، IranPHP و WebHostingTalk فعالیت می‌کنند. اخیراً از سایت لینکدین هم می‌توان contractorهای خوبی پیدا کرد. شبکه دوستان و آشنایان هم کما فی السابق روش رایجی برای پیدا کردن freelancer است. از یک سری جاهای دیگر هم می‌توان وضعیت امکانات موجود را بررسی کرد. مثلاً از فهرست درگاه‌های آماده جهان پی می‌توان فهمید که کدام تکنولوژی‌ها و نرم‌افزارها دارای منابع بیشتری هستند. سایت‌هایی مثل IranTalent و نیازمندی‌های روزنامه همشهری نیز تا حدودی رو می‌کند که برنامه‌نویسان کدام تکنولوژی‌ها بیشتر پیدا می‌شوند. یادتان باشد در این مرحله می‌خواهیم از وضعیت بازار کار متوجه شویم که کدام تکنولوژی و زبان برنامه‌نویسی برای انجام پروژه ما بهتر است. فعلاً برای انتخاب شخص یا اشخاص developer فرصت داریم.

برای آشنایی بیشتر با این مدل بررسی سایت پونیشا را ببینید. در بخش «فهرست پروژه های انجام شده» در تاریخ امروز ۹۴٫۱۱٫۲۰ می‌توانید ببینید که تقریباً همه پروژه‌های وب با PHP انجام شده‌اند. تنها چند مورد انگشت شمار با ASP.NET انجام شده‌اند. جالب است که به قیمت‌ها هم نگاهی بیندازید. اگر به آگهی‌های نیازمندی‌های همشهری مراجعه کنید می‌بینید که تنوع تکنولوژی خیلی بالاتر است. همه PHP هست، هم .Net و هم جاوا. اگر از شبکه دوستان و آشنایان هم استفاده کنید می‌توانید بفهمید که نسب contractorهای پلتفرم‌های مختلف به هم چطور است و سطح دستمزدها چطور است. فراموش نکنید اگر بتوانید Remote کار کنیدتنوع قیمتی بالاتری نیز در اختیار خواهید داشت.

راه اندازی وبلاگ انگلیسی

مدت‌ها بود که دوست داشتم وبلاگ نویسی به زبان انگلیسی و برقراری ارتباط با برنامه‌نویسان و استارتاپ دوستان غیر ایرانی را تجربه کنم. هفت ماه پیش خیلی جدی‌تری به این موضوع فکر کردم. تصمیم گرفتم یک وبلاگ انگلیسی راه بیندازم و شانسم را در آن امتحان کنم. وبلاگ را خیلی سریع با استفاده از وردپرس ایجاد کردم ولی چون مطمئن نبودم که اولین تجربه وبلاگ نویسی به زبان انگلیسی چطور خواهد بود، آن را عمومی نکردم. با خودم تصمیم گرفته بودم هر وقت توانستم ده مطلب به زبان انگلیسی منتشر کنم آن موقع فعالیت در این وبلاگ را عمومی کنم. اکنون آن روز فرا رسیده است. امروز دهمین مطلب را منتشر کردم. اگر به مطالب انگلیسی من علاقه‌مند هستید آدرس زیر را ببینید:

http://weblog.afsharm.com/

انگلیسی نوشتن من خیلی خوب نیست. ولی امیدوارم بتوانم آن را به تدریج بهبود دهم. در وبلاگ انگلیسی بیشتر راجع به موضوعات فنی برنامه‌نویسی و تولید نرم‌افزار می‌نویسم. کمی هم راجع به استارتاپ و شاید هم مقداری شخصی در آن بنویسم. در همین راستا تلاش می‌کنم پروفایلم در لینکدین را به طور کامل انگلیسی کنم و به روز رسانی‌هایی که در آنجا انجام می‌دهم را هم به زبان انگلیسی منتشر کنم.