فرق وبلاگ نویسی و مقاله نویسی

یکی از آفت‌های وبلاگ نویسی، اشتباه گرفتن آن با مقاله نویسی است. اصولاً مقاله دارای کیفیت بالاتری نسبت به پست وبلاگی است. معمولاً طولانی‌تر است، هدف خاصی را دنبال می‌کند، از ادبیات رسمی‌تری استفاده می‌کند و موضوع آن به جای آن که شخصی و روزمره باشد، در حیطه خاصی از علوم انسانی، علوم مهندسی، علوم پزشکی، فناوری و غیره قرار دارد. وبلاگ‌نویس‌های زیادی وجود دارند که وقتی می‌خواهند یک پست وبلاگی بگذارند ناخودآگاه ذهن‌شان به سمت مقاله‌نویسی منحرف می‌شود و تلاش می‌کنند تا به جای نوشتن یک پست ساده وبلاگی، یک مقاله دقیق و منظم و مرتب بنویسند. اما از آنجا که یک وبلاگ‌نویس همیشه وقت کافی برای نوشتن و تحقیق ندارد یا به موضوع مورد نظرش اشراف کامل ندارد پس در نتیجه بسیاری اوقات از نوشتن منصرف می‌شود و وبلاگش سه ماه به سه ماه هم به روز نمی‌شود.

باور کنید همین که از کار و زندگی روزمره، تجارب معمولی، احساسات و رویدادهای اطرافتان بنویسید خیلی خوب است. مهم ادامه دادن است. لزومی ندارد استانداردهای یک مقاله را در یک پست وبلاگی رعایت کنید. حالا هر از چند گاهی هم که مطلب خوب در حد مقاله نوشتید و منتشر کردید کسی بدش نمی‌آید.

تویتر: راه ارتباطی راحت‌تر از وبلاگ‌نویسی

خیلی از دوستان وقت و حوصله وبلاگ‌نویسی رو ندارند. بعضی‌ها هم مدعی هستند که با انشا نویسی، جمله‌بندی و پاراگراف‌نویسی مشکل دارند. به این دسته از دوستان و بقیه کسانی که هنوز از مزایای تویتر بی‌بهره‌اند توصیه می‌گردد از تویتر استفاده کنند. چون تویتر خیلی کوتاه و خلاصه است، نیاز به جمله‌بندی و انشا نویسی ندارد و انتشار آن خیلی ساده‌تر از انتشار مطالب وبلاگ است. علاوه بر این، تویتر حالت تعاملی‌تر و دوستانه‌تری نسبت به وبلاگ نویسی دارد. در همین راستا به تعدادی تویتر ایرانی/غیر ایرانی مرتبط با برنامه‌نویسی و نرم‌افزار توجه نمایید (به ترتیب آخرین به روز رسانی در تویتر):

۱- کیوان نیری
۲- اسکات هنزلمن
۳- علی اقدم
۴- مهدی تقی‌زاده
۵- ناصر حاجلو
۶- مسعود رمضانی
۷- جف اتوود
۸- ریک استرال
۹- افشار محبی (اینجانب)
۱۰- اسکات کان
۱۱- مارتین فولر
۱۲- سپهر لاجوردی
۱۳- اشکان روشنایی
۱۴- هادی اسکندری
۱۵- سهیل رشیدی
۱۶- سروش ایوبی
۱۷- حامد سعیدی فرد
۱۸- مجید آواژ (بهساد)
۱۹- جو استنگر
۲۰- صالح سوزنچی
۲۱- سلمان عرب عامری
۲۲- بهنام بهمنی

ضمناً اگر خود شما اکانت تویتر دارید و راجع به برنامه‌نویسی و نرم‌افزار تویت می‌کنید یا تویتر شخص دیگری با همین خصوصیات می‌شناسید، لطف کنید بگویید تا به این فهرست اضافه کنم.

‫مشکل با FeedBurner

مدت خیلی زیادی بود که نمایشگر فید وبلاگم از کار افتاده بود. با Google Reader هم نمی‌شود فید آن را مشترک شد. حتی با فیدهای دیگری هم که قبلاً در Google Readerم هم موجود بود مشکل پیدا کرده بودم. علت موضوع را تا حد زیادی می‌دانستم اما نمی‌دانستم که قابل درمان است. دیروز به طور اتفاقی جستجوی کوچکی در این باره کردم و راه حل را در «داناترین» و «آر2جی بلاگ» پیدا کردم. به همین جهت در تنظیمات وبلاگم آدرس http://feeds.feedburner.com/afsharm را با http://feeds2.feedburner.com/afsharm عوض کردم. امیدوارم مشکلی برای فیدخوان‌ها به وجود نیاید.

نیازهای نیروی انسانی

همیشه مدیران شرکت‌های نرم‌افزاری از وضعیت نیروی انسانی برنامه‌نویس گله‌مند بوده‌اند. آنها معتقدند پیدا کردن و بدتر از آن حفظ یک برنامه‌نویس و توسعه‌دهنده کار سخت و عذاب‌آوری است. متاسفانه دیدگاه برنامه‌نویس‌ها نسبت به شرکت‌های استخدام کننده هم همین قدر تلخ و مایوس کننده است. آنها هم معتقدند پیدا کردن یک شرکت خوب و ماندن در آنجا کار سختی است. بنده فکر می‌کنم برای حل این جور مشکلات چه از دید کارفرما چه از دید کارمند هر راه حلی وجود داشته باشد مسلماً آن راه، متهم کردن و گله و شکایت کردن از طرف مقابل نیست. من اعتقاد دارم برای بهتر شدن اوضاع باید به یکدیگر کمک کنیم تا نیازهای خودمان و طرف مقابلمان را بهتر بشناسیم. این طور گفتمان‌ها همه مشکلات را برطرف نمی‌کند اما حتماً وضع را کمی بهتر و فضا را تلطیف خواهد کرد.

به همین دلیل من تصمیم گرفتم یک «بازی وبلاگی» راه بیندازم که طی آن نظرات و نیازهای خودم و بقیه دوستان به عنوان برنامه‌نویس بیان شود. باشد که تفاهم بیشتری بین مدیران و برنامه‌نویس‌ها ایجاد گردد. در این بازی هر کسی پنج تا موضوع غیر از موضوعات مالی را که فکر می‌کند کارفرمایش نمی‌داند یا به اهمیت آن واقف نیست و اگر بداند وضعیت بهتری ایجاد خواهد شد را عنوان می‌کند. موضوعات مالی به این دلیل استثناء شده‌اند چون که قاعدتاً همه مدیران و کارفرماها به حساسیت و اهمیت این موضوع واقفند. برای این که نتایج این «بازی» واقعی و قابل استفاده باشد، شرکت کنندگان باید برنامه‌نویس تمام وقت باشند. یعنی تنها کارشان برنامه‌نویسی و توسعه نرم‌افزار باشد نه این که دانشجو یا سرباز باشند یا مثلاً فقط سه روز در هفته کار کنند. علاوه بر این تحت استخدام یک شرکت باشند نه این که Freelance بوده یا به صورت پروژه‌ای کار کنند. در این بازی احترام هیچ کس نباید شکسته شود. فراموش نشود که هدف نزدیک کردن دو گروه و ایجاد تفاهم است نه حمله به یکدیگر و تکرار حرف‌های کهنه و کلیشه‌ای. ایده این بازی از پستی در وبلاگ بهساد درباره مشکلات نیروی انسانی به عنوان «منابع انسانی، این‌بار سرزنش خود» جرقه خورده است.

بازی را از خودم شروع می‌کنم:

نیازهای من به عنوان یک نیروی انسانی برنامه‌نویس:

۱ – کارفرما همیشه این سوال را از خودش بپرسد که چرا من به جای یک مجموعه دولتی با شرایط خیلی بهتر، یک محیط کار خصوصی را انتخاب کرده‌ام.
۲ – داشتن اطلاعات کافی راجع به برنامه‌های جاری و آتی شرکت، محصولات شرکت و…
۳ – استفاده از فناوری‌ها روز، روش‌های جدید و اصول کاری درست و توجه به نیاز دائمی به آموزش و یادگیری .
۴ – عدم اضافه کار اجباری: من هم روابط اجتماعی دارم و کارهای دیگری دارم که باید به آنها برسم.
۵ – تمدید به موقع قرارداد و داشتن اطلاعات کافی و به موقع نسبت به نیازمندی یا عدم نیاز شرکت به من در دوره‌های بعدی.

در خاتمه وحید نصیری، سهیل رشیدی، ناصر حاجلو، مسعود رمضانی، جعفر امیری، هادی اسکندری، فراسان، سالار بلاگ، محمد شمس، کودک فهیم و هر کس دیگری که به موضوع علاقه‌مند است را به این «بازی وبلاگی» دعوت می‌کنم.

ریز بلاگ نویسی با تویتر

وبلاگ نویسی به صورت رایج آن کار چندان راحتی نیست. برای آن که یک مطلب قابل قبول داشته باشید باید چند پاراگراف متن (حدود ۵۰۰ کلمه) را بدون اشتباه تایپی و گرامری و با جمله بندی صحیح و درست بنویسید. اضافه بر آن معمولاً مجبور هستید یک عکس و کمی نمونه کد (در مورد وبلاگ‌های برنامه‌نویسی) به آن اضافه کرده، برای مطلبتان یک عنوان مناسب پیدا کرده و آن را با چند label مناسب غنی‌سازی کنید. این تازه اول ماجراست چون قبل از همه این‌ها باید یک موضوع مناسب پیدا کرده و به اندازه کافی در ذهنتان برایش content تولید کنید.

همه این مشکلات وقتی که در کنار وقت خیلی کم وبلاگ نویسان قرار گرفتند باعث ظهور پدیده‌ای شدند به اسم «ریز بلاگ نویسی» یا همان Micro Blogging. ریز بلاگ نویسی کار وبلاگ نویسان را از چندین جهت به شدت راحت کرده است:
۱- مجبور نیستید برای یک موضوع کلی گشته و راجع به آن تولید محتوا کنید. همین که آن موضوع به ذهنتان رسید یکی دو جمله کوتاه راجع به آن می‌نویسید و تمام!
۲- ریز بلاگ نویسی وقت خیلی کمتری می‌گیرد.
۳- مجبور نیستید برای افزایش حجم مطلب به آن آب ببندید.
۴- با ریز بلاگ نویسی دوستان خیلی بیشتری پیدا می‌کنید چون تعداد ریز بلاگ نویس‌ها خیلی بیشتر از وبلاگ نویس‌ها است.
۵- می‌توانید با گذشت زمان ریز مطلب‌های نوشته شده درباره یک موضوع خاص را جمع آوری کرده و از آن یک مطلب کامل‌تر و پخته‌تر تهیه کنید چون طی این مدت بازخوردهای زیادی از دوستان خود دریافت کرده‌اید.
۶- تعامل (interactivity) در ریز بلاگ نویسی خیلی بیشتر است چون ریز بلاگ نویسی در جواب دیگران راحت‌تر از comment گذاشتن در وبلاگ‌ها و دنبال کردن کامنت‌های افراد دیگر است.
۷- …

قاعدتاً برای ریز بلاگ نویسی ابزارهای خیلی متعددی وجود دارد. یکی از این ابزارها که اتفاقاً خیلی هم معروف است و نرم‌افزارها و وب‌سایت‌های خیلی زیادی هم برای کار با آن ایجاد شده «تویتر» است. در تویتر هر یک از اشخاص برای نوشتن مطلب به یک سقف ۱۴۰ نویسه‌ای محدود هستند. افراد می‌توانند همدیگر را در تویتر follow کنند یا خود توسط دیگران follow شوند. follow به معنی اشتراک در نوشته‌های فرد مقابل است. در اینجا و اینجا اطلاعات خوبی راجع به تویتر پیدا می‌شود.

خود بنده با این که بیش از یک سال است که یک حساب کاربری در تویتر باز کرده‌ام اما تازه چند ماهی است که به قدرت خارق‌العاده آن پی برده‌ام. غیر از من برنامه‌نویس‌های دیگری نیز به طور روزمره در تویتر فعالیت دارند. پیشنهاد می‌کنم شما هم هر چه سریع‌تر به ما بپیوندید و جمع برنامه‌نویسان ایرانی حاضر در تویتر را بیش از پیش گسترش دهید. البته ما تنها برنامه‌نویسان حاضر در تویتر نیستیم. بلکه خیلی از برنامه‌نویسان معروف دنیا هم در تویتر حساب کاربری دارند. شما با حضور در تویتر می‌توانید از ریز نوشته‌های آنها هم استفاده کنید.